Uitgelaten schoolkinderen ontdekken de Magische Supercirkel

Stel je een open ruimte voor in een basisschool die zojuist is uitgegaan: een groep van 22 kinderen stormen binnen voor een uurtje naschoolse activiteiten. Ze mogen eindelijk iets anders gaan doen dan stil zitten 🙂! Hen is beloofd dat ze ‘Slime’ mogen maken, wat blijkbaar een trend is. Het is een heerlijke uitgelaten bende, wat volkomen begrijpelijk is. Daar bevond ik me dus;  voor het eerst als medebegeleider van een naschoolse sessie ‘Spelatelier’.  Een jongetje aan mijn tafel,  armen over elkaar voor zijn borst,  boze uitdrukking op zijn gezicht; daarmee vertelde hij me dat dit wel eens een heel lang uur zou kunnen gaan worden. Met mijn meest mysterieuze stem begon ik het spel uit te leggen: “Luister allemaal goed, en niet doorvertellen aan de andere groep: wij gaan Magisch tekenen! “. De ogen van de kinderen werden zo groot als schoteltjes…

Persoonlijke uitdaging

Kinderen doen me regelmatig versteld staan met hun diepzinnige uitspraken over zaken waar volwassenen vaak totaal aan voorbij gaan, maar die juist essentieel zijn. De kracht van hun opmerkingen zit ‘m vaak in de eenvoud. Ze maken situaties niet ingewikkelder dan ze zijn, willen zich nog niet verschuilen achter allerlei wollige zinnen en mogelijke scenario’s die helemaal niet aan de orde zijn. Wel kunnen ook zij, net als volwassenen, behoorlijk in de knoop zitten. In dat jongetje van daarnet trof ik een partij boosheid aan waar je u tegen zegt. Al schoppend en ruzie makend was hij binnengekomen. Terwijl hij me strak aankeek vertelde hij me dat hij ‘nooit blij’ is.  “Ik ben altijd boos”, zei hij, en mijn maag kromp ineen, want ik zag dat hij het meende. Wat zou ik nou in één uur tijd kunnen bereiken bij dit mannetje? Het werd mijn persoonlijke uitdaging.

De Magische Supercirkel doet zijn werk

Toen ik uitlegde dat de kinderen allemaal voor zichzelf een Magische Supercirkel gingen maken die hen de rest van hun leven zou gaan helpen, had ik ze definitief verleid om de tafel met ‘Slime’ totaal te negeren. Toen ik de hoopvolle gezichtjes om me heen zag was het me totaal duidelijk: Teleurstelling was geen optie! Aan de slag dus.

Een uur lang stortten de kinderen in mijn groepje zich met enthousiasme op de kleurtjes en het papier, afgewisseld met de oefeningen die erbij hoorden over gevoelens die je wél heel graag wilt hebben als je je minder prettig voelt. Het jongetje bleef zichtbaar worstelen met het zoeken naar het ‘blije gevoel’. Ik realiseerde me dat de stap van ‘heel boos’ naar ‘blij’ eigenlijk idioot groot is als je simpelweg pisnijdig bent.  Ik stelde mezelf voor in een boze bui. Als iemand me dan doodleuk zou vragen te vertellen wat me blij maakt, zou ik nog bozer worden.

De wind maakt me vrij

Even improviseren dus: “Wanneer voel je je niet boos? “, vroeg ik hem. Nadat hij even neigde naar “Nooit”, zag ik ineens iets verschuiven in zijn blik. Alsof er letterlijk een lampje aanging. “Ik weet het!”, riep hij uit! Ik ben niet boos als ik ren, ik kan namelijk heel erg hard rennen. Ik kan harder dan andere kinderen.” Trots keek hij me aan. “Wauw”, zei ik, daar ben jij dus heel erg goed in! “Ja”, zei hij en vervolgde met de vraag: “Hoe ziet wind eruit?”, want die wil ik ook in mijn cirkel tekenen. “Wind?”, hmm dat is een goede vraag. “Hoe zou jij die tekenen”, vroeg ik hem. En met mooie blauwe strepen, begon hij de wind uit te beelden in zijn grote cirkel. “Prachtig”, zei ik, “en wat maakt de wind voor jou heel belangrijk in de cirkel”. “Als ik de wind voel bij het rennen, dan ben ik niet boos, dan ben ik vrij”. Een paar seconden staarde ik hem aan. Dit achtjarige jongetje blies me totaal omver. Ik vertelde hem dat hij zojuist hét sterkste ingrediënt van zijn cirkel had ontdekt.

Zelf doen

Net als bij de andere kinderen ging ik vervolgens ook hem begeleiden om zijn unieke Magische cirkel met NLP in zijn brein verankeren. Toen we klaar waren en hij zijn waardevolle cirkel op papier met zorg in zijn rugtas stopte, dacht ik toch echt te zien dat het jongetje 5 kilo lichter en 10 cm groter was. Spontaan hielp hij mee alle papierresten op te ruimen. Wat een winst, in één uur tijd!

Terwijl ik afscheid van hem nam wist ik zeker dat zijn Magische Supercirkel hem de rest van zijn leven gaat helpen. Ik keek hem trots na en voel kippenvel op mijn armen. Ondertussen werd mijn blik getrokken naar de ontplofte ‘Slime’ tafel aan de andere kant van de ruimte, waar kinderen een uur lang hadden zitten kibbelen en schreeuwen om de meeste aandacht en om de meeste materialen voor hun ‘Slime’. De begeleiders van die tafel waren nog eens 20 minuten bezig met het afkrabben van alle lijmresten van de grond, de tafel en de keuken. Mijn besluit stond vast: ‘Slime’ komt er bij mij thuis NIET in😅.

Toen ik achteraf bedacht wat nu het grote verschil was tussen de groep die hun Magische Supercirkel maakten, en de ‘Slime’ groep kwamen twee dingen in me op: ‘Echte aandacht & Zelf doen’. De methode van de cirkel is zo mooi omdat ieder kind aan de slag gaat met zijn of haar eigen innerlijke wereld. Onderstreept wordt dat zij allemaal uniek zijn, iedere cirkel is prachtig omdat het hoort bij degene die het heeft gemaakt. Ze worden zich tijdens de oefening heel bewust van het effect van gevoelens in hun lichaam en merken dat ze zelf de touwtjes in handen hebben. Ik heb wat tips gegevens, maar de kinderen hebben stuk voor stuk zelf de gelukspower in hun Magische Supercirkel gestopt en vervolgens in hun eigen lichaam vastgezet, voor altijd.

Het was een goeie dag, die ik nooit meer vergeet 💖!

Tot Fladders!

 

Deze blog delen:

Goed luisteren is keihard werken

Oude foto talking stick

Goed luisteren is niet eenvoudig. Daarvoor hebben we geduld nodig, veel geduld. En heel belangrijk: we moeten ons ego tijdelijk parkeren. Hoe vaak lukt het jou om langere tijd echt goed naar iemand te luisteren, zonder je gedachten te laten afdwalen of erger; de ander te onderbreken met jouw eigen ervaring om vervolgens per ongeluk niet meer terug te keren naar zijn of haar verhaal? Zo op papier lijkt het zo overduidelijk not done. Toch maken we er ons allemaal weleens schuldig aan in meer of mindere mate. Bewustwording is stap één.

Verder lezen

Deze blog delen: