Een intelligentie revolutie

‘Dé intelligente mens’ is het zogenaamde ideaalbeeld dat in de afgelopen eeuwen vooral in de westerse wereld is verspreid. Wanneer je op zoek gaat naar de geschiedenis van onze benadering van intelligentie, blijkt dit een behoorlijk veranderlijk fenomeen te zijn. Romeinen beoordeelden de mens vooral op hun moed, terwijl de Chinezen onder invloed van Confusius traditioneel meer waarde hechtten aan iemand die goed was in poëzie, muziek, kaligrafie, boogschieten en tekenen. Door de tijd heen zijn het steeds andere maatstaven geweest die die de mate van intelligentie bepaalden. Onderwijsdeskundigen hebben ontzettend veel tijd en energie gestopt in intelligentietesten. Eén ding daaruit lijkt zeer tegennatuurlijk te zijn voor de mens.  De meeste mensen zijn wel van mening dat ieder mens uniek  is. Toch worden alle verschillende vaardigheden op school van ieder kind teruggebracht naar 1 stipje op een intelligentielijn: één gemiddelde. Raar toch?! Breinielessen zijn zo anders dan veel van de gemiddelde schoollessen van nu omdat ze totaal losgekoppeld zijn van de hedendaagse definitie van intelligentie en gemiddeldes. 

De gemiddelde mens bestaat niet

Waarom willen we kinderen zo graag langs een meetlat kunnen leggen met leerresultaten die worden gereduceerd tot een gemiddelde? Bied je een kind daar echt de mogelijkheid mee om alles uit het leven te halen? Of beperk je een kind op vroege leeftijd al door het te bestempelen met een ‘leerniveau’ dat bepaald wordt door een onderwijssysteem dat slecht aansluit bij de huidige maatschappij? Het schooladvies in groep is een momentopname dat een kind de rest van zijn of haar leven een eerste belangrijke stempel geeft. BAM, jij hebt VMBO kader, of BAM jij hebt Havo/Vwo. Die stempeltjes worden niet of nauwelijks genuanceerd, hoewel dat zeker beter en terecht zou zijn.

Schooltrauma’s

Ontwikkeling doorlopen we in ons eigen tempo, ieder voor zich. Net als het proces van leren lopen laat zich dat niet forceren. Wanneer je een laatbloeier bent en je krijgt in groep 8 de stempel VMBO kader met commentaar als: “Niet goed in rekenen en spelling, dan is het risico groot dat deze uitslag in je onbewuste blijft plakken. Het is immers door docenten en ouders geaccepteerd dat dit jouw niveau is, dus dan zal het wel. Ja, misschien wel op dit moment, maar dat zegt niets over de rest van je leven. Echter, de stempel kan dermate van invloed zijn op een kind dat het gelooft dat het nooit verder zal komen dan dit niveau. En dát is nu juist het grote pijnlijke punt. Ik heb al meerdere mensen ontmoet die me vertelden dat ze niet kunnen zingen, omdat hun muziekleraar zei dat ze maar wat stonden ‘te brommen’. Als volwassene kun je denken: wat kan jou dat nou schelen? Maar als een leraar je dat zegt in een groep met je klasgenoten erbij, dan is het negatieve effect gigantisch. En dan gaat het alleen ‘maar’ over zingen….

Aan de ketting

Wanneer een kind ook heilig in deze stempel gaat geloven, in zijn ontdekkingstocht door het leven, dan zal het automatisch ver weg blijven van dromen waarin rekensommen en spelling belangrijk zijn. ‘Dat heeft toch geen nut’, zal het kind zichzelf op dat moment en later vertellen. En anders de ouders wel, met de bedoeling om het kind te beschermen tegen teleurstellingen. Wanneer het kind na behalen van zo’n stempel zich nooit meer focust op verder leren rekenen of spelling zal het inderdaad nooit heel veel verder ontwikkelen op dit vlak. Logisch. Wanneer je stopt met nieuwsgierig zijn naar iets, dan stopt je ontwikkeling daarin.  Je staat stil op dat gebied. En zo wordt de stempel werkelijkheid. Alsof je een kind aan een ketting legt.

Is het dan onverantwoord van leraren om de stempel te nuanceren? Verwarren zij kinderen daar mogelijk mee? Wanneer dit goed gebeurt geloof ik van niet. Houd de opties open, de mogelijkheden zijn te over. Wanneer je je richt op het verwezenlijken van dromen/levensdoelen, dan is het een kwestie van tijd waarin de passie van het kind voor een onderwerp heel veel doorzettingsvermogen geeft. En dat doorzettingsvermogen wordt gevoed door de mate van nut die het kind ervaart om een bepaalde vaardigheid te ontwikkelen.

Inspiratie op school

Verhaaltjessommen maken met wiskunde vond ik afschuwelijk lastig. De verhaaltjes waren niet om te inspireren, maar om de formule te maskeren. Ik zag het nut er niet van in. Indien de les bijvoorbeeld was gestart met een inspirerend verhaal waarin de formule tot leven zou komen, dan zou deze de rest van mijn leven wellicht zijn nut bewijzen. Nu heb ik de neiging om dicht te klappen bij formules. Jammer. Kan ik dat veranderen? Vast. En tegelijkertijd heb ik veel dingen die ik veel leuker vind om verder te ontwikkelen en die me gemakkelijker af gaan omdat ik die altijd rust ben blijven doorontwikkelen. Niet omdat ik nu zo’n natuurtalent ben. Het is een kwestie van focus. Daar waar je aandacht naartoe gaat, groeit.

Té negatief?

Natuurlijk, en gelukkig, zijn er ook hele positieve ontwikkelingen. Er is een heel klein aantal scholen dat zich juist focust op de individuele ontwikkeling van een kind en daar het schoolsysteem op aan heeft gepast. Fantastisch! Er zijn er helaas nog veel te weinig. Kinderen die graag voor dit onderwijs in aanmerking komen worden veelal ‘uitgeloot’. Ik heb het hier niet over medicijnen studeren, maar de middelbare school van je keuze kunnen gaan ervaren.

Breinie is allergisch voor hokjes

De lessen met Breinie bieden kinderen de mogelijkheid om zichzelf te ontdekken en ook om te leren dat intelligentie niet alleen maar uit te drukken is in je cijfers op het gebied van rekenen en taal. Waarom werken met termen als hoogbegaafd, laagbegaafd, autistisch en ga zo maar door? Of erger, een gemiddeld kind…? Hoe oninspirerend is dat?! Gardner formuleerde al 8 verschillende intelligenties, die we allemaal bezitten. Dit zijn: linguïstische, logisch/mathematische en ruimtelijke intelligentie (die samen in traditionele IQ-tests worden gemeten) en verder muzikale, lichamelijke/kinesthetische, interpersoonlijke, intrapersoonlijke en naturalistische intelligentie. Gardner gaat er vanuit dat ieder mens een persoonlijk profiel van sterk en minder sterk ontwikkelde intelligenties heeft. Hoewel er natuurlijk ook over deze benadering van intelligentie  discussie leeft, voelt deze aanvliegroute een stuk prettiger aan dan het stipje van ‘gemiddelde’ op 1 lijn voor al je vaardigheden. De mate van ontwikkeling in de intelligenties verschilt op basis van onze voorkeur, onze opvoeding en achtergrond. Deze manier van intelligentie biedt mogelijkheden in plaats van een dwangbuis, waarmee je jezelf door het schoolsysteem wurmt. Het gevoel van vrijheid, keuzes hebben in de richting waar je je heen wenst te ontwikkelen.

School is cijfers halen en feitjes leren

Op dit moment is school helaas nog altijd voornamelijk bedoeld om cijfers te halen en feitjes uit je hoofd te leren. Niemand vertelt je hoe jij erachter komt waar je gelukkig van wordt en hoe je een leven met voldoening kunt creëren. De kennis is er, het wordt alleen niet aangeboden op school omdat het systeem zeer verouderd is. Feitjes leren heeft zeer beperkt nut. Weten hoe je met de gevonden informatie vorm kan geven aan je doel, project, droom, of je leven; daarmee kun je veel meer winnen.

De uitdaging van het huidige schoolsysteem is groot, maar niet onmogelijk.

Breinielessen zijn een mooie start omdat ze op intuïtief niveau resoneren met de kinderen: ze weten allemaal waar ze behoefte aan hebben, wat ze willen ontwikkelen. Nieuwsgierigheid opwekken, met humor, prikken naar reacties en dan doorpakken. De kinderen bepalen zelf wat ze leren en alles is pure winst voor de rest van hun leven. Nuttig? Meer dan je je voor mogelijk kunt houden.

Een aantal highlights uit de lessen zijn:
* Bewust worden van je onbewuste
* De magie van je gedachten
* De kracht van fantasie
* De wetenschap achter gewoontes
* De schatkaart bij mislukkingen
* Zelfvertrouwen bouwen

Het resultaat van de Breinie lessen zijn Jouw VlinderEffect. Los van leerniveau, los van gemiddeldes, los van hokjes: ieder mens en dus ook ieder kind is uniek en belangrijk.

Brein dus! Hou ‘m in de gaten:).

Tot Fladders!

 

Deze blog delen:

Fantasieles op school is vanaf nu mogelijk met de Breinie methode

Toen ik nog klein was had ik een ongelofelijke hoeveelheid fantasie. Ik kon mezelf uren vermaken met allerlei ideeën over later. Als ik groter ben dan…. Beetje bij beetje begon dat fantaseren af te nemen en zelfs afgestraft te worden.  Mijn fantasiesessies of dagdroomsessies werden in de eerste klas van de lagere school (groep 3) ineens ‘niet opletten in de les’  genoemd. “En”, zo legde de lerares uit, “Als je op school niet oplet, dan wordt het later heel lastig.” Dat klonk erg onheilspellend, dus ik liet het voortaan wel uit mijn hoofd om ‘niet op te letten’  eh te fantaseren in de klas. Het fantaseren werd minder en minder, want ‘realistisch’ zijn werd geprezen. “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.” Echt?!

Uiterlijke schijn

Gek genoeg vertelde niemand wat dat ‘gewoon zijn’ nou eigenlijk zou opleveren later. Ja, dat je niet teveel uit de toon zou vallen, je geaccepteerd zou worden door de grote menigte. Je aanpassen dus om geaccepteerd te worden. Hmm, interessant. Inmiddels snap ik een beetje waarom veel van ons een te groot deel van ons leven (of misschien wel ons hele leven) maar een beetje ‘uitzit’. We dolen rond, op zoek naar voldoening, zonder enig idee te hebben hoe we erachter kunnen komen waar ons hart nu echt sneller van gaat kloppen. Weinig van ons zullen toegeven een behoorlijk gebrek aan voldoening te hebben uit angst voor gezichtsverlies misschien. We zijn vaak druk met het uiterlijke plaatje, waardoor het innerlijke plaatje helaas vergeten wordt. Er heerst een groot gebrek aan fantasie en aan focus en daarmee doen we onszelf tekort. En niet zo’n klein beetje ook.

Ik heb totaal niet de intentie om belerend te gaan zitten doen. Ik was een hele lange tijd zelf niet veel wijzer en heb ook veel te lang rondgedoold en daarmee zelfs andere mensen tijdelijk minder gelukkig gemaakt. Niet echt iets om trots op te zijn. Nu ik de kennis wel enigszins heb, wil ik het graag delen met mensen die denken dat ze daar iets mee kunnen.

Aan andermans verwachtingen willen voldoen

Toen ik eindelijk groot was en om me heen keek, werd ik onbewust ongelukkig wakker en ging ik onbewust ongelukkig naar bed. Ik liep niet zwaar depressief rond, vandaar dat ik het onbewust noem. Ik sliep abnormaal veel, en ik was niet erg goed gehumeurd. Noem het ontevreden, zoekend, dolend, onrustig. Ik wist dat ik mezelf zo niet leuk vond, maar had geen idee wat er mis was. Later besefte ik me dat ik allerlei dingen had gedaan waarvan ik dacht dat dit van me verwacht werd, omdat ik dacht dat het zo hoorde. In de hoop gelukkig te zijn deed ik wat andere mensen deden.

Ik had een relatie met een ‘aardige jongen’ en we hadden een leuk huis gekocht. Ik had gestudeerd en ik had een baan waarin ik de kennis van die studie in de praktijk kon brengen. Waarom voelde ik me dan zo leeg? Begrijp me goed; niemand had me ook maar ooit iets opgelegd of verplicht. Het waren wel degelijk mijn eigen keuzes. Ik had simpelweg nooit geleerd hoe ik nou eigenlijk leerde van mezelf waar ik gelukkig van word. Dat breekt veel mensen een keer op. Mij ook en dat is ergens ook maar goed, want dan kun je stappen gaan zetten. Ik heb flinke knopen doorgehakt en ben ik weer gaan voelen, dromen en doen. En daarmee nam mijn geluksgevoel een enorme vlucht. Maar er gingen nog eens 13 jaren overheen voordat ik scherp had hoe het nu eigenlijk zit en waarom we het zo moeilijk vinden om te weten wat ons gelukkig maakt.

We leren door na-apen

Lange tijd had ik dus geen idee waar ik veel voldoening uit haal. Doordat ik ontdekt heb waar mijn hart ligt, wil ik kinderen al heel jong meegeven wat de sleutel is tot een grote mate van voldoening. Voor mij hangt dit heel erg samen met gelukkig zijn. Alle praktische dingen die we moeten leren, leren we door af te kijken en na te doen: na-apen! Denk maar eens aan leren lopen, fietsen, veters strikken, autorijden, en ga zo maar door. We richten ons naar andere mensen om te zien hoe ze dit doen en kopiëren hun gedrag. We vergelijken onszelf constant met anderen. Onze zintuigen zijn voor het overgrote deel van de mensen de enige manier waarop deze groep zijn leven leidt. Deze mensen zien, horen, ruiken, voelen en proeven de wereld, en dat is het. Het motto ‘als ik het zie, dan geloof ik het pas’, is niet voor niets zo populair.

Een ‘klein hiaat’ in het lesaanbod op school

De truc is dat, om te leren wat ons gelukkig maakt, wij juist niet naar andere mensen moeten kijken om te leren hoe we gelukkig worden. Dit deel was voor mij echt een complete eye opener. Huh? Dus kort samengevat: wij leren ons hele leven dat we dingen moeten leren door andere mensen na te doen, maar niemand leert ons de les dat we precies het tegenovergestelde moeten doen om te leren wat ons gelukkig maakt; namelijk naar binnen in jezelf kijken? INDERDAAD!

Wat jouw ouders gelukkig maakt, maakt jou nog niet per definitie gelukkig. Wat jouw beste vriend of vriendin gelukkig maakt, maakt jou niet per definitie gelukkig. Probeer vooral alles en behoud het goede. Oftewel kijk of het goed voelt en besluit dan of het bij je past. Voor kennis over jouw geluk kijk je voortaan dus niet meer naar anderen, maar naar binnen. En daar komt je fantasie heel mooi van pas.

Bovenstaande les leren we nog altijd niet op school, terwijl dit toch een behoorlijk essentiële les is voor ieder mens. Eerlijk gezegd, als ouder heb ik me deze les ook nog niet zo heel lang geleden gerealiseerd en kan ik het sinds kort pas goed uitleggen aan onze kinderen.

Onze maatschappij leert ons van kleins af aan dat je mazzel moet hebben om geluk te vinden. Dat het een soort lot in de loterij is. Dus gaan we zoeken, en zoeken, en zoeken, buiten onszelf in de hoop op geluk te stuiten. Maar geluk is niet iets dat je vindt; het is iets dat je zelf creëert door te luisteren naar jezelf. Wat vind jij belangrijk en waar voel jij je ontzettend goed bij?

Dat kun je zelf onderzoeken. Stel dat je een mooi lang en gezond leven hebt gehad en je zit in je schommelstoel terug te blikken op je leven: welke dingen zouden voor jou het mooiste zijn om op terug te blikken. En waarvan zou je spijt hebben dat je het nooit gedaan hebt?

Hogere mentale vermogens

De manier waarop we ons naar binnen kunnen richten in plaats van naar buiten, is door middel van onze hogere mentale vermogens. Wij mensen beschikken, naast onze basale zintuigen, namelijk over speciale vermogens waarmee wij de enige soort op aarde zijn dat zijn omgeving helemaal zelf kan creëren. Er is geen enkele andere soort op aarde dat in staat is om dat te doen. Het is dankzij deze vermogens dat wij in staat zijn geweest om vliegtuigen te bouwen, de ruimte te verkennen, op de maan te landen en we zijn nog lang niet klaar met  het doen van grootse uitvindingen. Dit zijn alle vijf de mentale vermogens:

  • Fantasie
  • Wilskracht
  • Intuïtie
  • Geheugen
  • Perceptie

Welke gebruik jij regelmatig bewust?

Breinie en zijn fantasieles

Bovenstaande les ben ik aan het uitdragen naar kinderen in de bovenbouwgroepen van de basisschool met de Breinie-lessen die ik heb ontwikkeld, zodat zij gemiddeld 30 jaar voorsprong hebben op mijn generatie. De fantasieles is een populaire les geworden. Toen ik de magie beleefde van de gebundelde fantasie in een groep van 25 kinderen, raakte dat me diep. Simpele oefeningen van het zien van de kracht van je fantasie, het afstemmen op je fantasie en het nut om je fantasie altijd te blijven trainen om het te behouden en gebruiken in je dagelijks leven.

Vijand nummer 1 van onze fantasie

Fantasie heeft helaas een grote vijand, waardoor de fantasie van veel volwassenen gekrompen is tot een mini-maatje. Vijand nummer 1 van onze fantasie is ANGST. Het gaat om een veelomvattende angst:

  • Angst om wat andere mensen van je zullen vinden;
  • Angst om je dromen alleen te moeten verwezenlijken;
  • Angst om te mislukken.

Goed om te weten is dat al deze angst nergens op gebaseerd is. Het neemt je compleet in de maling. In het ergste geval laat het jou je dromen kapot maken als een naald in een mooie grote ballon.

De boodschap in de fantasieles van de Breinie Methode is dat de leerlingen zich nooit moeten laten verleiden om te stoppen met dagdromen door een van de bovengenoemde vormen van angst.

Mens, wat maak je je druk?

Uit mijn enthousiaste handgebaren en duidelijke taal maken de kinderen wel op dat ik het meen wanneer ik mijn betoog over fantasie houd. Toen ik hen vroeg: “Jullie vragen je duidelijk af waarom ik me eigenlijk zo druk maar over jullie fantasie, klopt dat?”, knikten ze instemmend.

Zij realiseren zich nog niet dat zij zonder een les als deze groot risico lopen om ook te gaan dwalen op zoek naar geluk buiten zichzelf. Dat ze zich in die zoektocht maar blijven vergelijken met anderen en zich gefrustreerd afvragen waar ze voldoening kunnen vinden? Ik vind dat een angstaanjagend beeld. Het inspireren van kinderen om hun fantasie te eren geeft mij heel veel energie. Ieder mens voelt zich completer en gelukkiger om te doen wat bij hem of haar past. Op basis van je persoonlijkheidstype in combinatie met scherpe droombeelden en een wilskracht en focus waar niemand omheen kan; dan lukt dat zeker. Dat wens ik iedereen toe.

Wat is jouw missie hier? Is dat een grote vraag? Misschien wel. Kinderen weten echter vaak intuïtief waar ze heel blij van worden, wat dus hun missie is. Wanneer zij gestimuleerd worden om hier automatisch naar te handelen en dit te blijven voeden, zal hun kans op een leven vol voldoening en geluk vele malen groter zijn. Groter dan wanneer ze al vroeg afscheid te nemen van hun fantasie en zich vooral aan te passen aan anderen. Want ‘ik kan maar beter normaal doen, dan doe ik al gek genoeg’. Oeff..

Het hele concept ‘normaal zijn’ is één van de meest subjectieve concepten zijn die ik ken. Daarom is het ook zo verwarrend voor kinderen als mensen tegen hen zeggen dat ze ‘normaal moeten doen’, zonder specifiek te worden. Zeg gewoon wat je bedoelt, of zeg liever niets. Maar dat terzijde.

Is dit alles?

Nee, dat is een fundamentele stap, maar het is niet alles. Fantasie is het begin van alles en daarna komt de volgende fase. Het is gewoon een feit dat fantasie veel te weinig wordt gestimuleerd op school. Sterker nog, het is precies daar dat het je wordt afgeleerd. Fantasie is belangrijke stapsteen in je leven kan en hoort te zijn.

Om dingen in je leven te veranderen, moet er namelijk iets in jezelf veranderen; Jouw VlinderEffect. Jij moet de beslissing nemen dat er iets gaat veranderen en direct na die definitieve beslissing is het essentieel dat je actie onderneemt. Zonder actie zul je geen enkel resultaat zien. Daar komt het gebrek aan focus aan de orde waar ik in het begin al over sprak, maar daarover vertel ik meer in een ander blog.

Tot fladders!

P.S. Zit je in het onderwijs, ben je kindercoach of werk je op een andere manier intensief met kinderen? En vind je het belangrijk om een waardevolle bijdrage te leveren aan de intra persoonlijke ontwikkeling van kinderen? Dan is de kans zeer groot dat de inhoud van de Breinie Methode voor kinderen een mooie aanvulling zijn op je huidige aanpak. Om vrijblijvend een kennismakingsgesprek in te plannen stuur je een mail naar info@jouwvlindereffect.nl

Deze blog delen:

Mislukkingen bestaan niet – bereikbare doelen stellen deel 2

gelukDe cynische mensen onder jullie verklaren me vast al voor gek na het lezen van de titel. Ik hoor geroep als: ‘Hallo roze brildrager, wees eens realistisch! Natuurlijk kun je wel mislukken. Dat gebeurt velen iedere dag, dus waarom zou ik het risico lopen?’ Ik ben het daar pertinent mee oneens en neig terug te roepen: ‘Hallo doemdenker, wees eens een beetje dapper!’ Dat zogenaamde realisme is namelijk niets meer en niets minder dan ongegronde angst waardoor je je letterlijk láát leven en waardoor een gigantisch groot deel van de mensen maar een beetje op de automatische piloot leeft. Vooral niet teveel nadenken of wensen of dromen. Want: ‘Wat heeft dat voor zin? Het komt toch niet uit.’ Ben jij dit? Stop alsjeblieft niet met lezen. Waarom zou je je leven laten leiden door angst, terwijl je zelf alle middelen hebt om je dromen waar te maken? Realistische mensen willen toch ook gewoon zelf de touwtjes in handen hebben😉? Laten we het daarom eens omdraaien: Wat nou als je wensen wel zouden uitkomen….?

Succes heeft niets te maken met intelligentie

Als je naar succesvolle mensen kijkt, wat denk je dan in de meeste gevallen?  Is dat zoiets als:

  • Die heeft vast heel veel geluk gehad…?
  • Die is vast heel erg intelligent, slim…?
  • Die komt vast uit een familie met veel poen…?

Het is heel belangrijk om allereerst duidelijk te hebben wat succesvol zijn nu eigenlijk is. Succesvol zijn is niet ‘kunnen zwemmen in het geld’, of ‘kunnen doen en laten wat je wilt’. Kinderen van hele rijke mensen zijn niet per definitie succesvol. Hun ouders wellicht wel, maar de kinderen zeker (nog) niet. Succesvol zijn is ook niet per se heel intelligent of geleerd zijn. Er zijn talloze hoogbegaafde mensen die helemaal aan de grond zitten en tegelijkertijd zijn er analfabetische mensen die succesvol grote bedrijven runnen.

Success is the progressive realization of a worthy goal or ideal. Earl Nightingale

Succesvol zijn betekent dat jij een voor jou zeer waardevol doel of ideaal hebt en daar heel consequent stap voor stap naartoe beweegt. Succes staat niet gelijk aan het eindresultaat. Het grote misverstand bestaat erin dat het eindresultaat losgekoppeld wordt van de weg ernaartoe. Succesvol zijn is juist iedere stap die je zet, iedere misstap die je maakt, iedere les die je leert. Dat hele proces brengt je pure persoonlijke groei, ontwikkeling, wijsheid en vooral geluk en voldoening. Daar voeg je het geheime hoofdingrediënt vervolgens aan toe. Het lijkt geheim omdat zo bizar weinig mensen het geheim lijken te kennen. Wist jij bijvoorbeeld dat 3% van de wereldbevolking 97% van al het geld op de wereld bezit? Het is het vreemdste geheim ooit, omdat het zo voor de hand ligt. Het geheim van succesvolle mensen is, zonder uitzondering, kinderlijk eenvoudig: Geef nooit, maar dan ook nooit op!

3% van de wereldbevolking bezit 97% van al het geld ter wereld.

Succes heeft niets te maken met mazzel

Wij zijn geprogrammeerd om te denken dat succes met mazzel te maken heeft. Denk maar eens aan het gezegde: ‘Geluk is met de domme’ of ‘Beginnersgeluk’. Het nare ervan is dat dit soort gedachtepatronen er heel lastig uit te krijgen zijn. Ze zitten genesteld in ons onderbewuste. En ons gedrag wordt voor 80% bepaald door ons onderbewuste, dus….tel uit je verlies. Want: tja, wij zijn toch zeker niet dom, zoals het gezegde zegt? Dan hebben we dus ook geen geluk. Ofzo. Schud jezelf even door elkaar en lees de volgende zin alsof het de eerste zin is die je ooit leest: Geluk is niet iets dat je overkomt, maar waar je zelf voor verantwoordelijk bent door de keuzes die je maakt en de manier waarop je denkt en handelt.

Lukt iets niet linksom? Dan ga je rechtsom. Of eronderdoor. Of achterlangs. Nog nooit is er een succesvol persoon geweest die in het bereiken van zijn doel geen enkele tegenslag tegenkwam.  Jij weet dit misschien niet meer, maar leren lopen ging echt niet vanzelf. Je bent misschien wel 695 keer gevallen. Maar het is je gelukt!

Edison moest eerst 1000 (!) ‘mislukte’ pogingen doen voordat hij de allereerste werkende elektrische lamp daadwerkelijk in zijn handen vasthield. Iedere poging die hij deed gaf hem weer een nieuw inzicht, waardoor hij een stapje verder kwam.

Kinderen van succesvolle ouders groeien wel degelijk op in een omgeving waar deze mentaliteit van niet opgeven heel normaal is, omdat de ouders dit zelf hebben ondervonden. De kans dat deze kinderen hun doelen nastreven en ook daadwerkelijk bereiken is daarom groter dan bij kinderen die opgroeien in een gezin waar het leven bepaald wordt door angst. Maar ze moeten het nog altijd zelf doen.

Johnny de Mol vind ik daarvan een heel mooi voorbeeld. Je kunt van hem denken wat je wilt, maar het is overduidelijk dat hij enorm gedreven is in zijn werk. De mentaliteit van ‘opgeven is geen optie‘ zit in zijn genen. Zijn vader en zijn tante zijn geen mazzelaars, het zijn mensen met visie, met doelen en heel erg veel doorzettingsvermogen. Ze werken keihard, ondergaan tegenslagen, net als iedereen. Maar ze zetten door! Dat is de reden dat ze succesvol zijn.

It’s not a sprint, it’s a marathon

Ja hoor, zal je denken. Maar wat zij doen, dat zou ik nooit kunnen! Jawel, dat zou jij ook kunnen. Als je het tenminste écht zou willen. En niet zomaar willen. Als dat voor jou hét doel is waar je alles voor over hebt, dan zou jij dat ook kunnen. Voor hen was het namelijk niet anders. Maar hoogstwaarschijnlijk is hun doel niet jouw doel. Dat is nu precies de reden waarom de projecten die zij doen hen wel lukken. Ze hebben er alles voor over. Iedereen zou het kunnen, maar vrijwel niemand wil het écht. Omdat het niet hun ultieme wens is om dat te bereiken. Omdat ze niet bereid zijn met de tegenslagen om te gaan die ze op hun weg naar dit doel tegenkomen. Daarin zit hét verschil.

Als jij hebt gevonden waar jij het allergelukkigst van wordt, dan vind je de drive om stappen te gaan zetten. En iedere keer dat het even tegenzit, hervind je de wilskracht om door te gaan. Misschien is de manier waarop anders, maar je vindt een manier om toch richting je doel te blijven bewegen. De wil om je doel te bereiken is dan namelijk zo groot dat er niets is dat je niet kunt overwinnen. En je doel zal niet van de één op de andere dag bereikt zijn. Zeker niet. Het zal stapje voor stapje gaan. Daar zijn meerdere goede redenen voor. Er is toch geen klap aan om in een week tijd een heel groot doel te bereiken. De mate van voldoening en de persoonlijke groei in het proces zijn minstens zo belangrijk, zo niet belangrijker, dan het eindresultaat: Geld, roem en al wat meer.

Van Fantasie naar Theorie

De eerste stap in de richting van succesvol zijn heb ik in mijn vorige blog behandeld: Fantaseren. Dat was nog redelijk zorgeloos, hoewel fantaseren een stuk minder eenvoudig bleek voor mij dan ik had gedacht. Dat is voor jou wellicht ook het geval. Vrees niet. Dat is een kwestie van oefenen.

Als je zover bent dat je het bezinksel van je fantasie in de vorm van wat ideeën hebt gegoten, dan schrik je misschien. Het zijn wellicht zo veel ideeën dat je het overzicht kwijt raakt. Geen nood! Zoek naar de gemene deler in al die ideeën en kijk of je een overkoepelende term als doel kunt formuleren. Er zijn verschillende soorten doelen te formuleren en we willen zeker weten dat jouw doel er eentje is die voor jou echt de moeite waard is. Dus een doel waar je zó gedreven van raakt, dat je je door niets in de weg laat staan.

Kies het juiste type doel

Misschien ten overvloede maar toch nog even voor de zekerheid: Doelen stellen doe je dus niet alleen maar voor het eindresultaat. Je doet het omdat je iets wilt bereiken en in het proces ernaartoe persoonlijke groei wilt ervaren. Je gaat je grenzen verleggen en de wereld verkennen. En je hebt de wereld echt iets te bieden.

Er zit een belangrijk verschil in type doelen. Ik vond het heel erg verhelderend om te leren waarom ik bij het ene doel totaal geen inspiratie voelde, en bij het andere doel het gevoel kreeg alsof ik van een klif afsprong. Hoe zorg ik er nu voor dat ik een doel kies waarbij ik zoveel wilskracht voel, dat ik er alles voor over heb om het doel te bereiken? Bob Proctor bood wederom inzicht.

Er zijn 3 doeltypes als volgt te onderscheiden:

  • A TYPE DOEL: ‘Wat ik weet‘;
  • B TYPE DOEL: ‘Wat ik denk te kunnen‘;
  • C TYPE DOEL:  ‘Wat ik wil‘.

A TYPE: ‘Wat ik weet

Dat is zoiets als: ik wil een andere baan. En dan liefst dezelfde soort functie, maar alleen bij een ander bedrijf. Dat betekent dat ik gewoon kan gaan doen wat ik nu al weet. Het is hoogstens een verandering van omgeving. Wanneer je dus constateert dat je jouw doel al een keer hebt bereikt en dat je het nu alleen ietsje anders in gaat steken, dan heb je een A type te pakken.

Levert dit type de wilskracht en inspiratie op waar je vleugels van krijgt?

B TYPE: ‘Wat ik denk te kunnen

Dit is het type doel waarbij je van te voren een heel nauwgezet plan kan maken, de stappen al voor je kunt zien. Je kunt zelfs al inschatten wat er tegen zou kunnen zitten. En daar zou je al voorzorgsmaatregelen voor kunnen treffen. Je kunt er zelfs een tijdlijn aan koppelen. Kortom, een doel waarbij je denkt dat je dit wel kunt.  Dan heb je een B type doel.

Is het inspirerend om iets te gaan doen waarvan je nu al denkt dat je het kunt? Zul je ieder obstakel willen overwinnen dat je mogelijkerwijs tegenkomt?

C TYPE: ‘Wat ik wil

Dit is het type doel dat je bedenkt als je fantasie op in optima forma is. Je bent op vakantie, je bent ontspannen en durft te dromen. Groot te dromen. Zoals kinderen kunnen dromen. Zonder belemmeringen. Zonder die verstikkende overtuigingen in je onderbewuste. Je voelt je euforisch bij de gedachte dat je die droom daadwerkelijk kunt leven.

Hou die gedachten vast, want dat is jouw C type doel. En dat is wat je écht wilt.

Naast dat enorme geluksgevoel is er een tweede gevoel die ongetwijfeld gelijktijdig opduikt. En dat is ook meteen de reden dat veel mensen het bij dromen houden.

Het is het gevoel van een alles verwoestende angst! Het voelt onbehaaglijk en eng omdat je nu totaal niet kunt overzien hoe je dat doel ooit zou kunnen bereiken. Maar…..

Angst is een slechte raadgever. Zeker hier als het gaat om het formuleren van jouw doel.

Goed nieuws: als je angst voelt in combinatie met euforie. Dan zit je goed! Dat doel is de moeite waard. Ik zal je nu uitleggen waar het oncomfortabele gevoel vandaan komt.

Enger dan de engste horrorfilm

Iets gaan doen wat je nog nooit eerder hebt gedaan is alsof je in het donker op de tast iets heel belangrijks moet gaan vinden. Je weet niet waar de bochten zijn, of er een gat in de weg zit en hoe je in vredesnaam het eindpunt gaat bereiken. Dat is behoorlijk eng.

De reden dat je je bang voelt bij een grote droom, is eigenlijk een chemisch een proces in je brein. De ideeën uit je droom zijn een heel ander soort ideeën dan degene die je normaal gesproken hebt. De nieuwe droomwens gedachten noemen we voor het gemak even Y ideeën. En jouw standaard ideeën noemen we X ideeën. Ze matchen letterlijk niet. Er ontstaat frictie en die frictie zorgt eerst voor piekeren en vervolgens voor oorlog in je hoofd. Die vibraties moeten fysiek tot uiting komen en dat gebeurt in de vorm van angstgevoelens. Bam! Je knalt tegen een muur van angst en gaat gauw weer terug naar je oude ideeën. Lekker veilig en vertrouwd. Het is in dit geval niet je oerinstinct dat je vertelt dat er gevaar dreigt. Nee! Het is je onderbewuste die niet gewend is om met dit soort nieuwe ideeën te werken en daarom in opstand komt. Voor 80% bepaalt deze knakker wat jouw uiteindelijke actie gaat zijn.

De angst die je voelt bij het idee dat je jouw grote droom gaat verwezenlijken komt vanuit het paradigma in je onderbewuste. Paradigma staat voor een verzameling ideeën en overtuigingen die je gedrag bepalen. Als baby beschikken we alleen over het onderbewuste welke wordt volgepropt met de ideeën en overtuigingen van onze omgeving (ouders, andere familie, de taal die we spreken, het soort eten dat we eten, ga zo maar door). Naarmate we ouder worden wordt dat onbewuste verder aangevuld met de ervaringen die we opdoen en de gevoelens die we daarbij ervaren. Als je eenmaal iets op een bepaalde manier doet, dan blijf je dat de rest van je leven zo doen. Tenzij je er bewust naar kijkt en er een verandering in aan wilt brengen. Ons brein is geprogrammeerd. Wij zijn geprogrammeerd, zoals een computer. Je kunt geen powerpoint presentatie maken op een computer waar dit programma niet op geïnstalleerd staat. Jij kunt jouw onderbewuste, net als die computer, opnieuw programmeren. Herinstalleren. Iedereen kan het. Het gaat niet vanzelf want het kost wat tijd en moeite, maar het kan! Wat mij betreft goed, bevrijdend nieuws. En hoe jonger we dit leren, hoe minder weerstand we voelen.

Maak de paradigma verschuiving in je onderbewuste

Wij maken onderscheid tussen het deel van je brein dat we het bewuste noemen (eerste bewustzijn), en het deel van je brein dat we het onderbewuste (tweede bewustzijn) noemen. Met  je bewuste neem je dingen waar door je zintuigen (zien, horen, ruiken, proeven, voelen) en daarmee slaan we feitjes op en maken we keuzes. Wat heel veel mensen niet weten is dat niet ons bewust maar ons onderbewuste voor die enorme 80% bepaalt wat we gaan doen. Het bepaalt ons gedrag, ondanks de beslissingen die we nemen in ons rationele. Schrijnend voorbeeld: wanneer jij als kind van je ouders meekrijgt dat je een mislukkeling bent, dan bepaalt jouw programmering hoogstwaarschijnlijk dat jouw leven een stuk minder geslaagd zal uitpakken dan bij anderen. Ook al heb je rationeel de beslissing genomen dat je dit anders aan gaat pakken. Bij iedere kans die voorbijkomt, zal jouw onderbewuste zeggen dat het toch geen zin heeft om dit te doen, omdat je toch zal mislukken. Je bent immers een mislukkeling😕.

Totdat je iemand tegenkomt die jou doet inzien dat jij nét zoveel de moeite waard bent als iedereen. Iedereen komt hier op aarde met dezelfde mogelijkheden. Jouw keuzes bepalen je leven. Niet jouw ouders maar jijzelf bepaalt hoe je je leven gaat vormgeven. Het is niet eenvoudig, maar wel mogelijk. En je bent niet alleen. Er zijn talloze mensen die je zijn voorgegaan. Zoek ze op. Hoera voor het internet. Zij kunnen jou inspireren en helpen om te zien dat ook jij het paradigma kan veranderen. Voorwaarde is dat je je ontdoet van alle negativiteit die je belemmert. Het kan dus ook betekenen dat je uit de negatieve omgeving moet verhuizen om positief vooruit te kunnen. Wanneer je positief wilt veranderen is het essentieel om al het negatieve uit je leven te bannen. Zoek positieve mensen op die in jou herkennen wat er zo bijzonder aan jou is. Dat soort mensen weet vaak ook van zichzelf dat ze bijzonder zijn en kunnen dit in anderen ook zien en waarderen. Begin klein. En maak zo beetje bij beetje de verschuiving. Jouw geluk hangt hier letterlijk van af.

Mislukken bestaat niet, opgeven wel

Twee zeer belangrijke redenen van voortijdig opgeven van een gesteld doel:

  1. Kiezen voor een A of een B type doel. Die doelen geven je geen of onvoldoende inspiratie en wilskracht om door te zetten bij een tegenslag;
  2. De nieuwe (Y type) ideeën matchen niet met de gewoonlijke ideeën, waardoor mensen gaan piekeren, onrustig worden en dit fysiek omgezet wordt in angstgevoelens. Die angst voelt oncomfortabel en daardoor beginnen heel veel mensen niet eens aan het verwezenlijken van een droom. Veel te eng, al die verandering.

Praktisch: in 4 stappen je doel op papier

Nu we weten waar de angst vandaan komt kun je ervoor kiezen om ze te herkennen en er mee aan de slag te gaan. Oftewel: de belemmerende overtuigingen in je onderbewuste omzetten in positieve overtuigingen. Je bent klaar om jouw doel te gaan omschrijven.

Stap 1. Bedenk je: ‘Wat ben ik bereid te ontvangen?’

  • Dit is het fantasie onderdeel. Denk niet alleen in termen van wat jij denkt dat mogelijk is (realisme is zwaar overschat). Je denkt groot en zonder belemmeringen. Daarmee voorkom je dat je de A of B type doelen vervalt;
  • Je houdt je nog niet bezig met de manier waarop je je doel gaat behalen. Het proces is in deze totaal niet relevant en werkt zelfs belemmerend op je creativiteit. Je wilt ‘Out of the box’ denken.

Stap 2. Omschrijf het resultaat van je doel in detail 

  • Bij het kiezen van je doel is het belangrijk om specifiek te zijn. Beschrijf hoe jouw leven  eruit ziet als jij je doel bereikt hebt, in detail. Ga alle aspecten af: gezondheid, uiterlijk, welke reizen maak je, hoe woon je, wat doe je?
  • Beschrijf het eindresultaat, dus niet het proces naar het eindresultaat toe;
  • Omschrijf alles in de IK-vorm;
  • Omschrijf alles in de tegenwoordige tijd, dus in het nu. Bijvoorbeeld: ‘Ik heb een vrijstaande villa op Bonaire.’;
  • Beschrijf het op een positieve manier: Ik ben fit’, in plaats van ‘ik ben niet meer moe’.

Stap 3. De positieve maatschappelijke component van je doel

Omschrijf ook duidelijk wat jij teruggeeft aan de maatschappij in ruil voor het behalen van je doel. Jouw doel moet dus een meerwaarde hebben voor de maatschappij. En onder teruggeven versta ik wat jij te bieden hebt aan de mensen wanneer jij je doel behaalt. Bij het opzetten van een bedrijf omschrijf je de dienstverlening die je zal aanbieden en de intentie dat je de hoogst mogelijke kwaliteit service zal bieden.

Stap 4. Dubbelcheck: vraag jezelf  ‘Als ik het kon hebben, zou ik bereid zijn het echt aan te nemen?’ 

Indien ja: lees iedere ochtend en avond jouw doel en begin met: ik ben dankbaar en gelukkig dat..

Indien nee: Geen man of vrouw overboord. Ga gewoon op zoek naar het doel dat je wel bereid bent om echt aan te nemen.

Positief versus negatief

Bij het nastreven van je doel ga je zeker tegenvallers tegenkomen. In plaats van verlamd te raken en acuut te stoppen kun je ook nieuwsgierig worden naar de les die erachter zit. Dat is een andere manier van er tegenaan kijken. Ik bedoel niet dat je nooit meer mag balen of gewoon echt eens een hele slechte dag hebben. Dat is echt prima. Maar ga er niet in hangen alsjeblieft en laat die ene slechte dag of slechte week je niet weerhouden van je volgende stap.

Het hele universum bestaat uit energie ook wel vibraties genoemd; net als wij mensen. Er bestaan maar 2 soorten vibraties: positieve en negatieve vibraties. Jij bepaalt welk type je aantrekt door middel van je gedachten. Heel simpel: als je veel negatieve gedachten hebt en veel klaagt over hoe jij altijd pech hebt etc etc, dan trek je nog meer negativiteit aan. Negatieve mensen, negatieve omgeving, negatieve ervaringen. Negatieve energie voelt zwaar, drukkend. Op alle vlakken zul je dit merken; zowel mentaal als fysiek. Doemdenken leidt tot opgeven.  Als je regelmatig tegen jezelf in je hoofd zegt dat je iets niet kunt, dan gebeurt er onherroepelijk iets dat deze gedachte bevestigt. Daarna zeg je tegen jezelf: zie je wel dat ik het niet kan. Waarom doe ik überhaupt moeite? Het heeft toch geen zin. Klaar…

All you need is…

Positieve gedachten trekken positiviteit aan. Bij het willen behalen van je doel is het dan ook gigantisch belangrijk dat je positief denkt. Ik bedoel niet dat je de hele dag heppie de peppie met een grijns op je gezicht rond moet lopen. Denk gewoon eens positief. Wees kritisch, maar positief.

En denk positief over jezelf. Praat voortaan tegen jezelf zoals je tegen de mensen praat die je lief hebt. Dat klinkt misschien vreemd, maar de gemiddelde mens zegt regelmatig vreselijke dingen tegen zichzelf. Dingen die je nooit tegen de mensen zou zeggen van wie je houdt. Dus, begin eens met écht van jezelf te houden. Je bent fantastisch. Je bent uniek. Zoals jij de dingen doet, kan niemand het. Want jij bent jij!

Zoek mensen op die positief in het leven staan en neem afscheid van mensen die jou veel negativiteit brengen. Makkelijk? Nee. Mogelijk en nodig? Absoluut. De positieve mensen zullen je steunen. Zij zullen in jou zien waarom jij bijzonder bent, omdat ze ook van zichzelf weten waarom zij bijzonder zijn. Je hebt altijd een keuze. Kies ervoor om je goed te voelen! Kies ervoor om jouw droom werkelijkheid te maken. Je kunt het. Ik geloof in je!

Laten we samen het besluit nemen om het percentage succesvolle en gelukkige mensen eens flink op te schroeven wereldwijd. Bewustwording is het sleutelwoord. En dan de boodschap doorgeven aan de kinderen van nu. Of vlindereffect gesproken, wauw. Ik ben alvast begonnen:)!

Tot slot een passende quote:

If you want to conquer fear, don’t sit home and think about it. Go out and get busy.

Dale Carnegie – 1888-1955, Author and Speaker

Tot fladders!

 

Deze blog delen:

Je grootste succesmiddel is je fantasie! – Bereikbare doelen stellen deel 1

 fantasieZo heel af en toe kom je mensen tegen, in het echte leven of op internet, die je zo hard in je kern raken dat je bijna omvalt. Waardoor je anders gaat denken over je leven, waardoor je inzichten krijgt waarvan je weet dat ze bepalen hoe je nu verder gaat. Bob Proctor is zo iemand. Ik kwam hem tegen op zoek naar informatie over doelstellingen bepalen én bereiken. En boem!! Ik heb letterlijk de hele dag content van die man beluisterd, gelezen, verwoed aantekeningen gemaakt en geprobeerd te begrijpen wat ik hoorde. Ik ben boeken gaan verslinden, en ik ben nog lang niet gestopt. Ik ben net een onverzadigbare spons en realiseer me dat ik erg lang niet echt gestudeerd heb. Waar was mijn nieuwsgierigheid gebleven?

Verder lezen

Deze blog delen: